Maceraya 5 kala…

Evet sonunda bitti, aslında bir bakıma da her şey asıl şimdi başlıyor. İnsanın yaklaşık 1.5 yıl boyunca beklediği günlerin gelmesi, bir yandan heyecan diğer bir yandan ise bu kez son olduğunu bilmekten dolayı ufak bir burukluk bırakmıyor değil insanın kalbinde.Bu günlere sanki hiç ulaşamayacağız gibi geliyordu , onca tartışma , stres ve alınterinden sonra , artık neleri yapabileceğimizi gösterme vakti geldi.

Endişem yok , kendimden ve tüm arkadaşlarımdan eminim , ancak sanırım bu duygunun adı adrenalin , bir an önce başlamasını arzuluyorum ve hiç bitmesin istiyorum. 2009 yılındaki anılarım kıpırdanmaya başladı iyiden , o zaman yarıştan dönerken geri geleceğim kesin olmasada tam tadını alamamıştım bu challenge’ın ve geri gelmeyi ve başlattığımız işi bitirmeyi , hani deselerdi ki bir hakkınız daha var baştan yarışın yapabilecek durumdaydım. Özellikle o kupa töreninden sonra başkalarının o kupayı alıp gitmesi boğazımda kocaman bir düğüm oluşmasına neden olmuştu . Derdim kupa değildi , yapabileceklerimizi tam olarak göstermemiş olmanın verdiği sinir bozukluğu idi belki de. O kadar şanslı bir insanmışım ki , mükemmel insanlarla mükemmel bir araç yapıp mükemmel bir macera yaşamıştım . Sonuçlar her ne kadar bizi tatmin etmediyse hayatımın sonuna dek unutmayacağım bir bir ay geçirmiştim.

O mükemmel insanların çoğu bu sefer bizimle değil , ancak bu seferde aynı mükemmelliğe sahip yaklaşık 40 kişiyle yine mükemmel bir iş çıkarttık. Gecelerimiz , haftalarımız uykusuz ve sosyal hayattan uzak birer makine gibi yaşamamıza neden oldu , etrafımızdakiler yine bize inanmadı , hatta hala ne gerek var diyenler var , ama biz yine başardık . Yine elimizden gelenin daha da fazlasını yapmaya çalıştık ve yaptık , 1,5 yıl boyunca tek bir hedefe kilitlenerek tek parça halinde hareket edebildik.Çözülmesi imkansız problemleri sadece birbirine güvenen ve ilham veren yaklaşık 40 kişi ile çözdük.

Ve bu pazar günü o mükemmel insanlardan 16 tanesi bu kez tekrar bilgisine , tecrübesine , alınterine ve kendi ruhuna güvenerek bir mücadeleye gidiyor . Geride kalıp bizi uğurlayan arkadaşlarımızın da manevi gücüyle , sanki bir orduyla gidiyormuşuz gibi hissediyorum kendimi .

Benim için bu aslında bir son olacak , bu da içimde garip duygulara sebebiyet veriyor. Sanki hayatımın sonuna kadar bitmeyecekmiş gibi geliyordu . Daraldığım anlarda artık bitsin dedim hep , ama bitecek olması sanki beni daha çok daraltacak .

Eminim yine hayatımın sonuna dek anlatmakdan usanmayacağım güzel güneşli ama bir o kadar da zor günler beni-bizi bekliyor.Ancak 40 kişinin gücünü vücudunda hissetmek bu zorlukların hepsinin üstesinden gelebileceğimizi fazlasıyla hissettiriyor.

Allah yardımcımız olsun. Dualarınızı eksik etmeyin..

13.09.2011 22:20

Ekran kartı fırınlama

Kasım ayı itibari ile 4 yaşını dolduracak olan Acer 5720G laptopum ve doğuştan sorunlu Nvdia GeForce 8400M GS ekran kartım hayatıma bir farklı bakış açısı daha katmama sebebiyet verdi .

Ekran kartı üzerindeki BGA chip’inin altındaki lehimlerin sürekli ısınıp soğumadan , daha doğrusu fazla ısınmadan ve bilgisayar kapatıldığında soğumadan dolayı soğuk lehim olması sebebiyle ekranımda yatay dikey kafasına göre çizgiler çıkıyordu , pek aldırış etmeden yaklaşık 5 ay boyunca sadece ayda bir termal macun yenileyerek bugünlere kadar gelmiş idik.

Geçtiğimiz günlerde Balıkesir’deki evimizin günde 24 saat güneş görmesi sebebiyle nominal sıcaklığın 40 C derece civarında seyrettiği odada , aniden mavi ekran hatası almaya başladım. Korkulan sonunda olmuştu , bilgisayarı güvenli modda bile açtığımda çizgileri görüyordum

Vah tüh gitti makina derken yabancu bir forum sitesinde ki bu hardforum.com dur , ekran kartı fırınlama ile ilgili bir yazı gördüm. Daha sonrasında bu olayı Türkçe olarakda googlelayınca Donanım Haber Forumlarında benzer konularla karşılaştım.

Yapılacak olay belli idi .

200 C derecede ısıtılmış fırına bir alimunyum folyo üzerine koymuş olduğumuz ekran kartımızı sürüyoruz ve 7-8 dakika pişirdikten sonra fırının ağzını açık bırakarak 15 dakika kadar soğumaya bırakıyoruz. Kartı elimizde aldığımızda tüm lehimlerin parladığını görüyoruz.

200 C sıcaklık mantıken kart üzerindeki IC ler için tehlikeli olabilir ama garantisi bitmiş bir laptopa ve ekran kartına sahip olan bir kişi olarak , bu riski göze alabildim ve şuanda ekran kartım oturduğum odanın 40 C olmasından sanırım 70 C civarında seyretsede , yeni bir laptop alma işini en azından Australian Outback macerasından sonraya erteleyebildim gibi duruyor.